Twee wifi-versterkers: wanneer losse takken beter zijn dan een keten

Twee wifi-versterkers zijn alleen verstandig wanneer beide rechtstreeks een bruikbare verbinding terug naar de router hebben.

Eén versterker heeft de slaapkamer achterin opgelost maar niets voor de garage gedaan. De voor de hand liggende volgende stap is een tweede exemplaar voorbij de eerste, zodat de dekking verder naar buiten blijft opschuiven.

Dat is de opstelling die je zal teleurstellen. Twee versterkers gebruiken is volkomen redelijk. Twee versterkers op één lijn vormen een heel ander apparaat, en het verschil kost ongeveer de helft van je doorvoer.

Twee wifi-versterkers: losse takken versus een keten#

Elke opstelling met twee versterkers heeft één van twee vormen.

Twee losse takken. Versterker A hoort de router rechtstreeks. Versterker B hoort de router ook rechtstreeks. Ze richten zich op verschillende delen van het huis en praten nooit met elkaar. Elk apparaat in huis is maximaal één sprong van de router verwijderd.

Een keten. Versterker A hoort de router. Versterker B hoort versterker A omdat A het sterkste signaal levert op de plek waar B wordt aangesloten. Apparaten achter B zijn twee sprongen verwijderd.

De hardware is identiek. Niets op de doos vertelt je welke vorm je hebt gebouwd. Dat wordt bepaald door waar je de tweede unit aansluit en wat hij tijdens de installatie toevallig hoorde — daarom eindigen zoveel mensen met een keten zonder die te kiezen.

Wat kost een tweede sprong echt?#

Een versterker met één radio ontvangt een pakket en stuurt het op hetzelfde kanaal opnieuw, waardoor elke byte twee keer door de lucht gaat. Daar komt de bekende regel vandaan dat een versterker je snelheid halveert. De kosten zijn geen eenmalige heffing — ze stapelen zich bij elke sprong op.

Stel dat de router ongeveer 300 Mbps levert aan een apparaat op de plek waar versterker A is aangesloten. Dit blijft er ongeveer over.

Twee belangrijke kanttekeningen maken een keten slechter dan de rekensom suggereert.

Ten eerste gaat de tabel ervan uit dat versterker B A perfect hoort. Dat doet hij niet. B zit per definitie verder weg, dus de ouderverbinding is al zwakker en de halvering geldt voor die lagere snelheid, niet voor die van de router. Een keten waarvan de tweede verbinding op -70 dBm zit, geeft je een kwart van een getal dat al klein was.

Ten tweede deelt alles in één huis hetzelfde kanaal. Router, versterker A en versterker B concurreren om dezelfde zendtijd en een keten verdubbelt de hoeveelheid lucht die elk pakket onderweg gebruikt. Je merkt dat als latentie en jitter, niet alleen als een lagere snelheidstest — daarom voelen ketens slechter aan bij videogesprekken dan het Mbps-getal doet vermoeden.

Dual-bandversterkers die één band reserveren voor de verbinding met hun ouder-node gedragen zich veel beter: reken op ongeveer 10 tot 30 procent verlies per sprong in plaats van de helft. Dat verbetert een keten maar redt hem niet, omdat het probleem van het ouder-signaal hetzelfde blijft.

Wanneer zijn twee losse takken de juiste keuze?#

Losse takken zijn een legitieme, saaie en effectieve opstelling. Het past wanneer al deze punten kloppen:

• Je hebt twee aparte probleemgebieden, in verschillende richtingen vanaf de router. Een garage aan de westkant en een slaapkamer achterin boven aan de oostkant zijn twee takken. Twee kamers naast elkaar zijn één tak en één versterker.
• Beide kandidaatstopcontacten horen de router rechtstreeks op ongeveer -60 tot -67 dBm. Dat is hetzelfde bereik als bij één unit en staat beschreven in waar je een wifi-versterker plaatst. Haalt slechts één stopcontact dat bereik, dan heb je één tak en geen twee.
• Het totale vloeroppervlak past nog bij de dekkingsrekensom. Als vuistregel plan je één radiopositie per 1.000 tot 1.500 sq ft in een open houten constructie, of per 700 tot 1.000 sq ft bij baksteen, blokken of stucwerk. Een router met twee versterkers is drie radioposities. Heeft je huis er vijf nodig, dan zijn versterkers niet het juiste gereedschap.
• De kamers hebben dekking nodig, geen doorvoer. De helft van 300 Mbps is ruim genoeg voor een 4K-stream van 15 tot 25 Mbps of een videogesprek van 1,5 tot 3 Mbps per richting. De helft van 40 Mbps niet.

Een subtieler probleem dan snelheid: twee versterkers die dezelfde router op dezelfde band herhalen putten uit dezelfde zendtijd, dus zwaar gebruik op de ene tak voel je op de andere. Houd 2,4GHz-radio’s op kanaal 1, 6 en 11 als je dat kunt instellen en geef de twee verschillende kanalen.

Twee versterkers instellen zonder ze per ongeluk te ketenen#

Ga als volgt te werk. De volgorde is belangrijker dan de instellingen.

1. Corrigeer eerst de router. Centraal, hoog en vrij opgesteld. Veel plannen met twee versterkers zijn niet meer nodig zodra de router verhuist, en dat kost niets — zie eerst de router goed plaatsen.
2. Installeer versterker A alleen en bewijs dat hij werkt. Plaats hem, wacht twee minuten tot de verbinding stabiel is en test in de probleemkamer tijdens een echte activiteit. Open de tweede doos pas als A zijn werk doet.
3. Configureer versterker B naast de router. Koppel hem daar, zodat het sterkste signaal dat hij kan horen — en dus de gekozen ouder — de router zelf is.
4. Lees het ouderveld voordat je hem verplaatst. Bijna elke app of beheerpagina heeft een veld met parent, uplink, host network of verbonden BSSID. Het benoemt de exacte radio waarmee de unit verbonden is. Staat daar versterker A, koppel B dan opnieuw.
5. Verplaats B naar zijn stopcontact op de andere tak en controleer het ouderveld opnieuw. Sommige units scannen na een herstart opnieuw en wisselen stilletjes van ouder. Dit is de stap die mensen overslaan.
6. Scheid de twee units op de band die ze delen. Gebruik verschillende 2,4GHz-kanalen uit de set 1/6/11; vermijd op 5 GHz hetzelfde blok van 80 MHz.
7. Kies bewust de naamstrategie. Eén netwerknaam voor beide of aparte namen per unit beïnvloedt hoe je telefoon tussen beide roamt — dezelfde SSID of aparte namen legt de afweging uit.
8. Test beide probleemkamers en loop ertussen met een gesprek. Blijft een telefoon aan versterker A hangen terwijl je in de kamer van B staat, dan is dat het klassieke symptoom van twee versterkers. Het is een naam- en overlapprobleem, geen hardwaredefect.

Wanneer winnen mesh of een kabel?#

Wees eerlijk over de grens. Twee versterkers zijn de laatste comfortabele halte op deze weg, geen stap naar een grotere draadloze opstelling.

Ga verder wanneer één van deze punten geldt:

• Je overweegt een derde unit. Drie versterkers vormen een mesh-systeem met de verkeerde onderdelen, zonder de roamingcoördinatie die mesh laat werken. Plan dan het aantal en de posities van nodes goed.
• Een tak heeft echte doorvoer nodig. Een thuiskantoor op een keten of cloudgaming op 25 tot 35 Mbps met minder dan 10 ms jitter overleeft twee sprongen niet. Een 4K-tv die zijn tak met andere apparaten deelt evenmin.
• Er is coax of een kabelroute naar het verste punt. Eén bekabeld accesspoint verslaat elk aantal draadloze sprongen, omdat een kabel geen sprongstraf heeft en je de radio kunt plaatsen waar de mensen zijn in plaats van waar het signaal komt. MoCA en Ethernet-backhaul legt uit wat dat betekent in een bestaand huis.
• De verre tak is een losstaand gebouw op een eigen stroomcircuit. Dat is meestal een powerlineverbinding naar een accesspoint, niet een radioketen door twee buitenmuren.

De algemene regel: kun je één van de twee posities bekabelen, doe dat dan. Zo verander je een keten in twee onafhankelijke takken van één sprong; dat is de grootste verbetering die beschikbaar is voor een huis met twee versterkers.