Νεκρή ζώνη Wi-Fi: Γιατί συμβαίνει και πώς διορθώνεται

Ένα δωμάτιο του σπιτιού απλώς δεν λειτουργεί. Το τηλέφωνο δείχνει ακόμη μία ή δύο μπάρες, οι σελίδες κολλούν στη μέση, οι κλήσεις διακόπτονται — και κάθε άλλο δωμάτιο είναι εντάξει. Αυτό το δωμάτιο είναι dead zone και έχει μία από τέσσερις αιτίες.

Μόνο δύο από αυτές διορθώνονται με extender. Το να βρείτε ποια έχετε χρειάζεται δέκα λεπτά, δεν κοστίζει τίποτα και αποφασίζει αν το κουτί που αγοράζετε διορθώνει το δωμάτιο ή κάθεται σε συρτάρι.

Dead zone Wi-Fi: Τι είναι πραγματικά#

Dead zone σχεδόν ποτέ δεν σημαίνει σημείο χωρίς σήμα. Είναι σημείο όπου το σήμα έχει πέσει αρκετά κοντά στον θόρυβο του ραδιοφάσματος ώστε η σύνδεση να μην μπορεί πλέον να μεταφέρει χρήσιμα δεδομένα.

Δύο αριθμοί το αποφασίζουν:

• Το επίπεδο σήματος που φτάνει στη συσκευή σας, μετρημένο σε dBm. Πέφτει καθώς το σήμα απλώνεται και περνά από τοίχους, δάπεδα και έπιπλα.
• Το noise floor — η ενέργεια ραδιοφώνου στο φόντο του δωματίου, επίσης σε dBm. Σε ήσυχο ανεξάρτητο σπίτι το noise floor των 5 GHz βρίσκεται συνήθως γύρω στα -95 έως -90 dBm. Σε πυκνή πολυκατοικία στα 2.4 GHz μπορεί να είναι -85 dBm ή χειρότερο, επειδή κάθε δίκτυο γείτονα είναι μέρος του θορύβου σας.

Αυτό που μετρά είναι το κενό ανάμεσα στα δύο. Λέγεται SNR και, ως κανόνας, κάτω από 15 dB είναι πρόβλημα όσο ισχυρό κι αν φαίνεται το σήμα, τα 20 dB είναι το ελάχιστο για αξιόπιστο throughput και πάνω από 25 dB είναι άνετα για ό,τι κάνει ένα σπίτι. Οι αριθμοί υπάρχουν στο τι υποστηρίζει πραγματικά κάθε επίπεδο dBm.

Υπάρχουν λοιπόν δύο τελείως διαφορετικοί τρόποι να χτίσετε dead zone και από τον καναπέ μοιάζουν ίδιοι:

1. Πιέζετε το σήμα προς τα κάτω — απόσταση, τοίχοι, router σε ντουλάπα.
2. Πιέζετε τον θόρυβο προς τα πάνω — φορτωμένο κανάλι, microwave, δεκατέσσερα γειτονικά δίκτυα στις ίδιες συχνότητες.

Ως πρακτικό όριο: κάτω από περίπου -80 dBm οι περισσότερες συσκευές παραμένουν συνδεδεμένες αλλά κάνουν ελάχιστα· κάτω από -85 dBm αποσυνδέονται και επανασυνδέονται σε βρόχο. Δωμάτιο με -78 dBm δεν είναι νεκρό, είναι πεινασμένο — και τα πεινασμένα δωμάτια είναι αυτά που βοηθά περισσότερο ένα extender.

Οι τέσσερις αιτίες, σε σειρά#

Αυτή είναι η πρόχειρη σειρά με την οποία εμφανίζεται κάθε ένοχος σε ένα συνηθισμένο σπίτι — εμπειρικός κανόνας από τη συσσώρευση της φυσικής, όχι έρευνα.

1. Απόσταση και ό,τι βρίσκεται μπροστά#

Η συνηθέστερη αιτία με μεγάλη διαφορά και εκείνη για την οποία σχεδιάστηκε extender. Ο ανοιχτός αέρας είναι φθηνός: ο διπλασιασμός της απόστασης σε καθαρό δωμάτιο κοστίζει περίπου 6 dB. Οι τοίχοι είναι ακριβοί. Χώρισμα γυψοσανίδας κοστίζει συνήθως 3 έως 6 dB στα 5 GHz, εσωτερικός τοίχος με καλώδια και σωληνώσεις 5 έως 8 dB και τούβλο ή ενισχυμένο σκυρόδεμα τρεις έως τέσσερις φορές τόσο — οι αριθμοί ανά υλικό είναι στο πώς επηρεάζουν οι τοίχοι το Wi-Fi.

Αθροίστε τα και τα μαθηματικά ασχημαίνουν γρήγορα. Το υπνοδωμάτιο πάνω από το γκαράζ δεν είναι έναν τοίχο μακριά· είναι ένα δάπεδο και δύο τοίχους μακριά διαγώνια, γι’ αυτό αποτυγχάνει ενώ δωμάτιο δύο φορές πιο μακριά σε ευθύ διάδρομο είναι εντάξει.

Η λύση: μετακινήστε τον router προς το κέντρο της κάλυψης που χρειάζεστε. Αν δεν μπορείτε, προσθέστε δεύτερο radio στην κοντινή πλευρά του ακριβού τοίχου — extender, mesh node ή ενσύρματο access point.

2. Ο router βρίσκεται σε λάθος θέση#

Σχεδόν κάθε σπίτι βάζει τον router εκεί όπου μπαίνει το καλώδιο στο κτίριο, σχεδόν πάντα σε γωνία. Router σε γωνία ξοδεύει τη μισή κάλυψη στην αυλή και τον δρόμο.

Οι ενδείξεις είναι φυσικές, όχι τεχνικές: στο δάπεδο, σε έπιπλο πολυμέσων, στη ντουλάπα με τον λέβητα ή σε εξωτερικό τοίχο στην άκρη του σπιτιού. Η μετακίνησή του σε κεντρικό, ανοιχτό σημείο στο ύψος μέσης ή ψηλότερα αξίζει 6 έως 12 dB στο μακρινό μισό του σπιτιού — ίδια τάξη με σωστά τοποθετημένο extender, δωρεάν. Κάντε το πριν από οτιδήποτε άλλο· οι λεπτομέρειες είναι στο πού να βάλετε τον router.

3. Θόρυβος και συμφόρηση#

Ανεβάστε το noise floor κατά 10 dB και διαγράψατε 10 dB usable εμβέλειας χωρίς να αγγίξετε καθόλου το σήμα. Αυτή είναι η αιτία που σχεδόν κανείς δεν υποψιάζεται και κυριαρχεί σε πολυκατοικίες.

Η υπογραφή της είναι ο χρόνος. Πρόβλημα γεωμετρίας είναι σταθερό — το δωμάτιο είναι κακό και στις 3 π.μ. Πρόβλημα θορύβου έχει πρόγραμμα: το βράδυ ή κάθε φορά που λειτουργεί το microwave. Αν το δωμάτιο είναι εντάξει στο πρωινό και άχρηστο στο δείπνο, σταματήστε να ψωνίζετε extender και διαβάστε τι παρεμβάλλεται στο Wi-Fi σας.

Η λύση: αλλάξτε κανάλι, μείνετε στα 20 MHz στα 2.4 GHz και μειώστε τα 5 GHz από 80 MHz σε 40 MHz σε πυκνό κτίριο, μεταφέροντας ό,τι μπορείτε στα 5 ή 6 GHz όπου η γειτονιά είναι πιο ήσυχη. Extender εδώ είναι ενεργά αντιπαραγωγικό — είναι ένας ακόμη πομπός στο ίδιο φορτωμένο κανάλι.

4. Η συσκευή, όχι το σπίτι#

Υποτιμημένη και φθηνή να αποκλειστεί. Έξυπνη πρίζα μόνο 2.4 GHz στην άκρη της κάλυψης, τηλεόραση με την κεραία κολλημένη σε μεταλλικό έπιπλο ή τηλέφωνο που μένει στον router με τον οποίο συνδέθηκε δύο δωμάτια πριν.

Η ένδειξη είναι ασυμφωνία: το τηλέφωνο παίρνει 200 Mbps στην πόρτα και η τηλεόραση τρία feet πιο πέρα κάνει συνεχώς buffering. Δεν είναι πρόβλημα κάλυψης. Μετακινήστε τη συσκευή, βγάλτε την από το μεταλλικό περίβλημα ή συνδέστε την με καλώδιο.

Αποδείξτε ότι είναι κάλυψη πριν αγοράσετε οτιδήποτε#

Κάντε τα παρακάτω με τη σειρά. Κάθε βήμα εξαλείφει ολόκληρη κατηγορία και μπορείτε να σταματήσετε μόλις ένα εξηγεί το σύμπτωμα.

1. Συνδέστε φορητό υπολογιστή στον router με Ethernet και κάντε δοκιμή ταχύτητας. Αυτό είναι το ταβάνι σας· κάθε ασύρματο είναι κλάσμα του.
2. Αν ο ενσύρματος αριθμός είναι ήδη πολύ χαμηλότερος από ό,τι πληρώνετε, σταματήστε. Κανένα extender δεν διορθώνει πρόβλημα ISP ή modem. Ακολουθήστε το τεστ ISP έναντι Wi-Fi.
3. Σταθείτε δίπλα στον router και επαναλάβετε ασύρματα. Αν καταρρέει σε απόσταση χεριού, φταίει router, ζώνη ή συμφόρηση — όχι κάλυψη.
4. Πηγαίνετε στο νεκρό δωμάτιο και κάντε το ξανά με την ίδια συσκευή. Καταγράψτε ταχύτητα και ένδειξη σήματος.
5. Συγκρίνετε τις δύο ενδείξεις. Πτώση 30 dB ή περισσότερο από router σε νεκρό δωμάτιο είναι πρόβλημα κάλυψης. Πτώση μόνο 10 έως 15 dB με τρομερή ταχύτητα είναι πρόβλημα θορύβου ή χωρητικότητας.
6. Δοκιμάστε δεύτερη συσκευή στο ίδιο σημείο. Αν η συσκευή B είναι καλή και η A όχι, έχετε πρόβλημα συσκευής, όχι σπιτιού.
7. Επαναλάβετε σε άλλη ώρα. Μεγάλες διακυμάνσεις πρωί και βράδυ δείχνουν συμφόρηση ή contention ISP, όχι γεωμετρία.
8. Παύστε τα υπόλοιπα στο σπίτι — ροή 4K, λήψη παιχνιδιού στην κονσόλα — και ξαναδοκιμάστε. Αν το δωμάτιο ανακάμψει, έλειπε χωρητικότητα και όχι σήμα.

Η λύση, με σειρά κόστους#

Κατεβείτε στη λίστα και σταματήστε όταν λειτουργήσει το δωμάτιο.

1. Δωρεάν: μετακινήστε τον router, σηκώστε τον, βγάλτε τον από το έπιπλο, αλλάξτε κανάλι, μετακινήστε τη συσκευή που αποτυγχάνει.
2. Φθηνό: ένα extender, τοποθετημένο όπου ο router εξακολουθεί να διαβάζει περίπου -60 έως -67 dBm.
3. Καλύτερο: ενσύρματο access point — παλιός router σε bridge ή AP mode στην άκρη ενός Ethernet run κερδίζει κάθε ασύρματο repeater.
4. Ολόκληρο σπίτι: mesh kit όταν αποτυγχάνουν τρία ή περισσότερα δωμάτια και θέλετε roaming που λειτουργεί, όχι μπάλωμα ενός δωματίου.