„Wi-Fi w domu o powierzchni ponad 3,500 sq ft: jeden router nigdy nie wystarczy”

Praktyczna odpowiedź na Wi-Fi w dużym domu zaczyna się od drogi między routerem a pomieszczeniem, w którym ma działać.

Dom o powierzchni 3,500 sq ft nie jest domem o powierzchni 1,500 sq ft z doczepionymi pokojami ani domem o powierzchni 2,500 sq ft. Odległy narożnik dzielą od routera trzy lub cztery ściany i 60 ft, a żadna obietnica dotycząca anten tego nie zmieni. Pytanie nie brzmi, czy potrzebujesz drugiego punktu nadawczego, lecz ilu punktów potrzebujesz, gdzie je ustawić i czy będą komunikować się bezprzewodowo, czy kablem.

Ta ostatnia decyzja ma większe znaczenie niż marka urządzeń.

Dlaczego jeden router nie pokrywa całego domu#

Router nie przestaje działać w stałej odległości. Kończy mu się budżet. Każdy router zaczyna z określoną mocą nadawania, a każda ściana, kondygnacja i sprzęt między nim a laptopem zużywa część tej mocy.

W typowej konstrukcji drewnianej z płytami gipsowo-kartonowymi dobrze ustawiony router utrzymuje użyteczny sygnał 5 GHz — lepszy niż około -67 dBm — na odległość mniej więcej 50–75 ft przez jedną lub dwie ściany wewnętrzne. Trzecia i czwarta ściana, typowe dla dużego domu, szybko to załamują; prędkości spadają na długo przed zniknięciem kresek. Rzeczywisty zasięg nie jest też czystym kołem: sygnał ma kształt płatów i jest wycinany przez materiały na trasie. Przyjmij 1,000–1,500 sq ft użytecznego zasięgu, i to tylko wtedy, gdy router stoi blisko środka tej strefy.

Podziel dom na strefy, zanim cokolwiek ustawisz#

Na chwilę zapomnij o produktach. Myśl o strefach, czyli częściach domu, które może obsłużyć jedno urządzenie.

1. Narysuj obrys domu i zaznacz miejsce przyłącza, gdzie naprawdę kończy się kabel koncentryczny lub światłowód. Tam stoi router, chyba że chcesz go przesunąć albo poprowadzić kabel.
2. Skreśl pomieszczenia, które nie są ważne. Garaż, pomieszczenie gospodarcze i pokój gościnny używany dwa razy w roku. Za zasięg, którego nie potrzebujesz, nie powinieneś płacić.
3. Zgrupuj pozostałe pokoje w strefy po mniej więcej 1,000–1,200 sq ft, każdą z realnym miejscem na urządzenie: otwarte gniazdko na wysokości pasa lub wyżej.
4. Ustal priorytety stref. Najpierw biuro domowe z rozmowami wideo i telewizor 4K, na końcu wolny pokój. Ta kolejność zdecyduje, która strefa dostanie przewodowe łącze dosyłowe.
5. Zaplanuj łącze dosyłowe dla każdej strefy. Kabel, jeśli możesz go doprowadzić; połączenie bezprzewodowe, jeśli nie. W drugim przypadku strefa musi znajdować się w silnym zasięgu poprzedniego urządzenia, nie na jego krawędzi.
6. Sprawdź granice stref. Tam, gdzie dwie strefy się stykają, zasięg każdej powinien nakładać się przy około -67 dBm, aby telefon zawsze miał dokąd przejść.

Przewodowe łącze dosyłowe rozstrzyga wszystko#

Jeden kabel Ethernet zmienia obliczenia bardziej niż ulepszenie produktu. Przewodowy punkt dostępowy w środku domu jest drugim routerem: pełna prędkość, bez kary za czas antenowy. Węzeł bezprzewodowy działa jak repeater i część każdej sekundy spędza na odbieraniu zamiast obsługi urządzeń.

Od najlepszego rozwiązania:

• Ethernet (Cat5e lub Cat6). Pełna prędkość bez kompromisów. Jeden przewód do geometrycznego środka dalszej połowy domu jest wart więcej niż dwa dodatkowe węzły bezprzewodowe.
• MoCA przez istniejący kabel koncentryczny. Jeśli dom był okablowany do telewizji, prawdopodobnie masz już przewód do każdego pokoju. Rzeczywista przepustowość zwykle sięga wysokich setek Mbps — znacznie więcej niż połączenie bezprzewodowe na skraju zasięgu.
• Powerline. Wyniki są bardzo zmienne. Działa dobrze w jednym obwodzie z nowoczesną instalacją, ale często załamuje się między fazami bezpieczników w dużym domu. Przetestuj przed zakupem.
• Łącze bezprzewodowe. Akceptowalne dla jednego przeskoku do strefy z silnym sygnałem, słabe dla trzeciego węzła w łańcuchu.

Jeden kabel poprowadź do odległej strefy, nie do wygodniejszej. Urządzenie blisko routera może korzystać z połączenia bezprzewodowego — ten przeskok jest krótki i czysty. To na końcu domu nie może na nim polegać.

Nie pozwól, aby węzły walczyły ze sobą#

Więcej urządzeń nie oznacza automatycznie większego zasięgu. Źle rozmieszczone węzły walczą o ten sam czas antenowy i przekazują telefon między sobą.

• Niech zasięg się nakłada, ale tylko trochę. Granica między urządzeniami powinna wypaść tam, gdzie każde pokazuje około -67 dBm. Większa zakładka sprawia, że urządzenia trzymają się niewłaściwego węzła; mniejsza tworzy dziurę w korytarzu, w której rozmowy zrywają się podczas chodzenia.
• Świadomie używaj kanałów. Dwa urządzenia w zasięgu słuchu na tym samym kanale 5 GHz muszą działać na zmianę, więc ich pojemność dzieli się zamiast sumować. Jeśli możesz ustawiać kanały, rozdziel sąsiednie węzły i używaj dla 2,4 GHz kolejno kanałów 1, 6 i 11.
• Rozważ węższe kanały. Kanał 80 MHz jest świetny w osobnym domu bez sąsiadów. Na gęstym przedmieściu, z kilkoma własnymi węzłami i sieciami innych osób, 40 MHz bywa stabilniejsze.
• W długim domu ustawiaj węzły w linii, w zwartym — w gwiazdę. W domu typu ranch o długości 70 ft każde urządzenie dociera do następnego. W kwadratowym obrysie wszystko powinno łączyć się bezpośrednio z routerem. Ogólne zasady opisano w przewodniku rozmieszczania węzłów mesh.
• Dwa przeskoki bezprzewodowe to górna granica. Powyżej niej opóźnienia i straty czynią rozmowy wideo zawodnymi, niezależnie od wyglądu kresek. Zobacz co dzieje się przy łączeniu wzmacniaczy.