Wifi met volle streepjes maar traag: waarom signaalsterkte niet hetzelfde is als snelheid

Een wifi-verbinding met volle streepjes maar lage snelheid komt vaak voor, omdat streepjes de luidheid beschrijven terwijl echte snelheid van meerdere andere grenzen afhangt.

Vier streepjes. De video blijft draaien. Dat is geen tegenstelling en het is de meest voorkomende wifi-klacht.

Streepjes beschrijven één ding: hoe luid de router klinkt waar je staat. Echte snelheid is het resultaat van vijf getallen, en luidheid is maar het eerste. Zodra je de andere vier ziet, hoef je niet meer te gokken — en vaak is een repeater helemaal niet de oplossing.

Wifi met volle streepjes maar traag? Wat de streepjes werkelijk samenvatten#

Een wifi-signaal binnenshuis loopt van ongeveer -30 dBm in dezelfde kamer als de router tot ongeveer -90 dBm, waar een verbinding ophoudt te bestaan. Je telefoon perst dat hele bereik van 60 dB samen in drie of vier pictogramstappen.

De consequentie is simpel: op de meeste telefoons levert alles beter dan ongeveer -65 dBm volle streepjes op. Een plek op -35 dBm en een plek op -63 dBm tonen hetzelfde pictogram, terwijl het ontvangen vermogen ongeveer 600 keer verschilt. Fabrikanten koppelen de schaal bovendien verschillend aan pictogrammen, waardoor twee telefoons in dezelfde deuropening regelmatig een heel streepje verschillen.

Een kamer met volle streepjes vertelt je dus één bruikbaar feit — je zit waarschijnlijk boven -65 dBm — en verder niets. Wat elk dBm-niveau werkelijk ondersteunt staat in de tabel met dBm-signaalsterkte.

Vijf getallen, en alleen het laatste is snelheid#

Tussen de radio van de router en het bestand dat je downloadt zit een keten. Elke schakel is een poort, en een gezonde waarde bij de ene poort kan een slechte waarde bij de volgende niet redden.

Streepjes rapporteren altijd alleen de eerste rij. De tweede en derde bepalen of een luid signaal ook leesbaar is. Een sterke RSSI op een drukke band in een appartement is de klassieke oorzaak van volle streepjes maar lage snelheid. Als vuistregel is een SNR boven 25 dB comfortabel, 20 dB ongeveer het minimum voor betrouwbare doorvoer en heeft een verbinding onder 15 dB moeite, hoe sterk de RSSI er ook uitziet.

Verbindingssnelheid is het getal waar de meeste mensen nooit naar hebben gekeken en het is het meest diagnostische van de vijf. Het is de modulatie waarover de twee radio's zojuist hebben onderhandeld: 6 Mbps onderaan de ladder, enkele honderden in een goede kamer en meer dan een gigabit naast een moderne router. Het verandert voortdurend en is het eerlijke antwoord op de vraag hoe goed je verbinding nu is.

Doorvoer is het enige getal dat je voelt.

Waarom de snelheidstest nooit gelijk is aan de verbindingssnelheid#

Een verbindingssnelheid van 400 Mbps levert geen 400 Mbps en er is niets kapot als dat niet gebeurt. Wifi besteedt een groot deel van elke seconde niet aan jouw gegevens:

• Het is half-duplex. Er praat steeds één radio tegelijk op een kanaal. Elk frame dat je apparaat verzendt, verhindert dat de router zendt.
• Alles krijgt een bevestiging. Frames, blokbevestigingen en de tussenruimtes ertussen verbruiken allemaal zendtijd.
• Apparaten wachten voor ze zenden. Contention voorkomt botsingen en kost tijd, of er nu iemand anders praat of niet.
• Hertransmissies zijn onzichtbaar. Een marginale verbinding kan een kwart van de frames opnieuw verzenden en toch een gezonde snelheid tonen.

De vuistregel: verwacht 40 tot 60 procent van de verbindingssnelheid als echte doorvoer. In gedachten halveren is nauwkeurig genoeg.

De controle van vijf minuten#

Vijf stappen, in deze volgorde. Voer ze uit in de kamer die je irriteert, met het apparaat dat je irriteert.

1. Lees de verbindingssnelheid, niet de streepjes. Houd op macOS Option ingedrukt en klik op het wifi-pictogram. Voer op Windows netsh wlan show interfaces uit en lees Receive rate. Open op Android de details van het verbonden netwerk. Open op iPhone de beheerpagina van de router en zoek de telefoon in de clientlijst — iOS geeft dit niet door aan apps.
2. Voer één snelheidstest uit waar je staat. Noteer de downloadsnelheid en het tijdstip.
3. Vergelijk beide waarden. Deel de snelheidstest door de verbindingssnelheid. Boven ongeveer 40 procent is normaal. Ver daaronder wijst op zendtijd, niet op bereik.
4. Herhaal beide metingen naast de router. Verdubbelt de verbindingssnelheid daar ongeveer, dan heb je een bereikgradiënt. Is de snelheid in de slechte kamer al hoog, dan is bereik niet het probleem.
5. Sluit een laptop met een kabel aan op de router en test opnieuw. Is de bekabelde uitkomst ook traag, dan eindigt het onderzoek: de bottleneck zit vóór alle radio's in het gebouw.

Voor de uitgebreide versie — tien stappen die roaming, apparaatfouten en avondcongestie ook uit elkaar halen — zie de uitleg over één trage kamer.

Wanneer volle streepjes betekenen dat een repeater de verkeerde aankoop is#

Zeg het duidelijk: als de probleemkamer al beter dan ongeveer -60 dBm meet, kan een repeater het probleem niet oplossen. De hele functie van een repeater is het signaalniveau verhogen op een plek waar dat ontbreekt. Als signaal niet het ontbrekende element is, voegt het apparaat een tweede radio toe die om dezelfde zendtijd concurreert en maakt het de kamer iets slechter.

De vier oorzaken van volle streepjes en wat elk werkelijk nodig heeft:

• Kanaalcongestie. Buren op jouw kanaal gebruiken zendtijd die je niet terug kunt kopen met meer zenders. Verander eerst kanaal of kanaalbreedte — zie kanalen, buren en ruis.
• Een traag apparaat dat het huishouden meesleept. Sluit het bekabeld aan, verplaats het of vervang het.
• De client heeft de verkeerde band gekozen. Een telefoon die door twee muren aan 5 GHz blijft hangen, krijgt een zwakker signaal dan op 2,4 GHz via dezelfde route.
• De bottleneck zit hogerop. Een abonnement van 50 Mbps blijft in elke kamer van het huis een abonnement van 50 Mbps.

Pas wanneer het niveau in de kamer werkelijk laag is, wordt plaatsing de sleutel. Dan is de vraag waar — daarvoor is de halveringsregel en zijn uitzonderingen. Een echt bereikprobleem en trage wifi met volle streepjes lijken vanaf de bank hetzelfde; wat een dode zone werkelijk is maakt het verschil. Hetzelfde patroon op een televisie heeft een eigen uitleg in waarom een smart-tv buffert bij een sterk signaal.