Wi-Fi με πλήρεις μπάρες αλλά αργό: Γιατί η ισχύς σήματος δεν είναι πραγματική ταχύτητα

Το πρόβλημα «Wi-Fi με πλήρεις μπάρες αλλά αργό» είναι συνηθισμένο επειδή οι μπάρες περιγράφουν ένταση, ενώ η πραγματική ταχύτητα εξαρτάται από αρκετούς άλλους περιορισμούς.

Τέσσερις μπάρες. Το βίντεο ακόμη γυρίζει. Δεν υπάρχει καμία αντίφαση και είναι το συχνότερο παράπονο Wi-Fi.

Οι μπάρες περιγράφουν ένα πράγμα: πόσο δυνατά ακούγεται ο router εκεί όπου στέκεστε. Η πραγματική ταχύτητα είναι αποτέλεσμα πέντε αριθμών και η ένταση είναι μόνο ο πρώτος. Όταν δείτε τους άλλους τέσσερις, η λύση παύει να είναι μαντεψιά — και συχνά δεν είναι extender.

Wi-Fi με πλήρεις μπάρες αλλά αργό; Τι συνοψίζουν πραγματικά οι μπάρες#

Το εσωτερικού χώρου Wi-Fi κυμαίνεται περίπου από -30 dBm στο ίδιο δωμάτιο με τον router έως -90 dBm, όπου η σύνδεση παύει να υπάρχει. Το τηλέφωνό σας συμπιέζει όλο αυτό το εύρος 60 dB σε τρία ή τέσσερα βήματα εικονιδίου.

Η συνέπεια είναι ξεκάθαρη: στα περισσότερα τηλέφωνα οτιδήποτε καλύτερο από περίπου -65 dBm δείχνει πλήρεις μπάρες. Σημείο στα -35 dBm και σημείο στα -63 dBm δείχνουν το ίδιο εικονίδιο, ενώ διαφέρουν περίπου 600 φορές σε λαμβανόμενη ισχύ. Οι κατασκευαστές χαρτογραφούν επίσης διαφορετικά την κλίμακα, άρα δύο τηλέφωνα στην ίδια πόρτα συχνά διαφωνούν κατά μία μπάρα.

Άρα ένα δωμάτιο με πλήρεις μπάρες σας λέει ένα χρήσιμο γεγονός — πιθανότατα είστε πάνω από -65 dBm — και τίποτα άλλο. Τι υποστηρίζει κάθε επίπεδο dBm βρίσκεται στο διάγραμμα ισχύος σήματος dBm.

Πέντε αριθμοί και μόνο ο τελευταίος είναι ταχύτητα#

Υπάρχει αλυσίδα ανάμεσα στο radio του router και το αρχείο που κατεβάζετε. Κάθε σύνδεσμος είναι πύλη και καλή τιμή σε μία πύλη δεν σώζει κακή τιμή στην επόμενη.

Οι μπάρες αναφέρουν μόνο την πρώτη γραμμή. Η δεύτερη και η τρίτη αποφασίζουν αν ένα δυνατό σήμα είναι και ευανάγνωστο, ενώ ισχυρό RSSI σε θορυβώδη ζώνη πολυκατοικίας είναι η κλασική αποτυχία πλήρων μπαρών. Ως κανόνας, SNR πάνω από 25 dB είναι άνετο, 20 dB περίπου το ελάχιστο για αξιόπιστο throughput και κάτω από 15 dB η σύνδεση δυσκολεύεται όσο ισχυρό κι αν φαίνεται το RSSI.

Το link rate είναι ο αριθμός που οι περισσότεροι δεν έχουν κοιτάξει ποτέ και ο πιο διαγνωστικός από τους πέντε. Είναι η διαμόρφωση που διαπραγματεύτηκαν τα δύο radios πριν από λίγο: 6 Mbps στο κάτω μέρος της σκάλας, αρκετές εκατοντάδες σε καλό δωμάτιο, πάνω από ένα gigabit δίπλα σε σύγχρονο router. Μετακινείται συνεχώς και είναι η ειλικρινής απάντηση στο πόσο καλή είναι τώρα η σύνδεση.

Το throughput είναι το μόνο που αισθάνεστε.

Γιατί το speed test δεν ταιριάζει ποτέ με το link rate#

Link rate 400 Mbps δεν παραδίδει 400 Mbps και δεν έχει χαλάσει κάτι όταν δεν το κάνει. Το Wi-Fi περνά μεγάλο μέρος κάθε δευτερολέπτου χωρίς να μεταφέρει τα δεδομένα σας:

• Είναι half duplex. Ένα radio μιλά κάθε φορά στο κανάλι. Κάθε frame που στέλνει η συσκευή σας σταματά τον router από το να στείλει.
• Όλα λαμβάνουν acknowledgment. Frames, block acknowledgments και τα κενά μεταξύ τους καταναλώνουν airtime.
• Οι συσκευές κάνουν back off πριν εκπέμψουν. Το contention αποτρέπει συγκρούσεις και κοστίζει χρόνο είτε μιλά κάποιος άλλος είτε όχι.
• Οι επαναμεταδόσεις είναι αόρατες. Οριακή σύνδεση μπορεί να επαναστείλει ένα τέταρτο των frames και να αναφέρει ακόμη υγιή ρυθμό.

Ο πρακτικός κανόνας: περιμένετε 40 έως 60 τοις εκατό του link rate ως πραγματικό throughput. Το να το διαιρείτε διά δύο είναι αρκετά κοντά.

Ο έλεγχος των πέντε λεπτών#

Πέντε βήματα, με τη σειρά. Κάντε τα στο δωμάτιο που σας ενοχλεί, με τη συσκευή που σας ενοχλεί.

1. Διαβάστε το link rate, όχι τις μπάρες. Σε macOS κρατήστε Option και κάντε κλικ στο εικονίδιο Wi-Fi. Σε Windows εκτελέστε netsh wlan show interfaces και διαβάστε Receive rate. Σε Android ανοίξτε λεπτομέρειες συνδεδεμένου δικτύου. Σε iPhone ανοίξτε τη σελίδα διαχείρισης του router και βρείτε το τηλέφωνο στη λίστα clients — το iOS δεν το δίνει σε εφαρμογές.
2. Κάντε ένα speed test εκεί όπου στέκεστε. Σημειώστε download και ώρα.
3. Συγκρίνετε τα δύο. Διαιρέστε το speed test με το link rate. Πάνω από περίπου 40 τοις εκατό είναι φυσιολογικό. Πολύ χαμηλότερα σημαίνει airtime και όχι κάλυψη.
4. Επαναλάβετε και τις δύο μετρήσεις δίπλα στον router. Αν το link rate περίπου διπλασιάζεται εκεί, έχετε gradient κάλυψης. Αν είναι ήδη υψηλό στο κακό δωμάτιο, η κάλυψη δεν είναι το πρόβλημα.
5. Συνδέστε laptop στον router με καλώδιο και ξαναδοκιμάστε. Αργό ενσύρματο αποτέλεσμα τελειώνει την έρευνα: ο περιορισμός είναι upstream από κάθε radio στο κτίριο.

Για τη μεγαλύτερη εκδοχή — δέκα βήματα που ξεχωρίζουν επίσης roaming, βλάβες συσκευών και βραδινή συμφόρηση — δείτε το walkthrough για ένα αργό δωμάτιο.

Όταν οι πλήρεις μπάρες σημαίνουν λάθος αγορά extender#

Ας το πούμε καθαρά: αν το προβληματικό δωμάτιο διαβάζει ήδη καλύτερα από περίπου -60 dBm, extender δεν μπορεί να το διορθώσει. Η δουλειά του extender είναι να ανεβάσει το επίπεδο σήματος σε σημείο που του λείπει. Όπου δεν λείπει σήμα, το κουτί προσθέτει δεύτερο radio που ανταγωνίζεται για το ίδιο airtime και κάνει το δωμάτιο λίγο χειρότερο.

Οι τέσσερις αιτίες πλήρων μπαρών και τι χρειάζεται καθεμία:

• Συμφόρηση καναλιού. Οι γείτονες στο κανάλι σας παίρνουν airtime που δεν μπορείτε να αγοράσετε πίσω με περισσότερους πομπούς. Αλλάξτε πρώτα κανάλι ή width — δείτε κανάλια, γείτονες και θόρυβο.
• Αργή συσκευή που τραβά όλο το σπίτι. Συνδέστε την με καλώδιο, μετακινήστε την ή αποσύρετέ την.
• Ο client διάλεξε λάθος ζώνη. Τηλέφωνο που μένει στα 5 GHz μέσα από δύο τοίχους θα διαβάζει ασθενέστερα από ό,τι θα είχε το 2.4 GHz στην ίδια διαδρομή.
• Ο περιορισμός είναι upstream. Plan 50 Mbps είναι plan 50 Mbps σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού.

Μόνο όταν το επίπεδο στο δωμάτιο είναι πραγματικά χαμηλό γίνεται η τοποθέτηση μοχλός και τότε το ερώτημα είναι πού — γι’ αυτό υπάρχει ο κανόνας του μισού και οι εξαιρέσεις του. Πραγματικό κενό κάλυψης και slowdown με πλήρεις μπάρες μοιάζουν από τον καναπέ· τι είναι πραγματικά ένα dead zone τα ξεχωρίζει. Το ίδιο μοτίβο σε τηλεόραση έχει δικό του walkthrough στο γιατί κάνει buffering η smart TV με ισχυρό σήμα.