„Cegła, beton i tynk: Wi-Fi w starych, solidnych domach”

Praktyczna odpowiedź na Wi-Fi przez ceglane ściany zaczyna się od drogi między routerem a pomieszczeniem, w którym ma działać.

Router stoi w korytarzu. Tylna sypialnia jest 30 ft dalej i nie ma użytecznego sygnału. W nowoczesnym domu ze szkieletem drewnianym i płytami gipsowo-kartonowymi byłoby to dziwne. W domu zbudowanym przed około 1950 rokiem, z masywnymi ścianami wewnętrznymi, jest zwyczajne — bo między Tobą a routerem znajduje się nie ścianka działowa, lecz dziewięciocalowa warstwa wypalanej gliny.

Masywne ściany łamią większość porad o wzmacniaczach, bo te porady po cichu zakładają, że ściany są puste w środku. Oto, co się zmienia, gdy tak nie jest.

Budżet sygnału i tempo, w jakim zużywa go mur#

Myśl o sygnale jak o budżecie. Telefon stojący obok routera pokazuje około -30 dBm. Stabilne 5 GHz załamuje się poniżej około -67 dBm, a 2,4 GHz działa do mniej więcej -75 dBm, zanim stanie się bezużyteczne. Masz więc około 40 dB do wydania między routerem a odległym narożnikiem domu — a otwarta przestrzeń wewnątrz ledwo narusza ten budżet.

Mur zużywa go w jednym lub dwóch ruchach.

Tynk na siatce zaskakuje najbardziej#

Każdy właściciel starego domu wie, że ceglane ściany są problemem. Prawie nikt nie podejrzewa tynku.

Tradycyjny tynk na drewnianej listwie jest łagodny — 3–8 dB, mniej więcej jak gęsta ściana szkieletowa. Tynk na rozciąganej metalowej siatce to zupełnie inna sytuacja. Siatkę metalową powszechnie stosowano w amerykańskim budownictwie od lat 20. XX wieku, czyli od około 1920 roku; nadal występuje w naprawach, łukach i w pobliżu łazienek. Niektóre starsze poprawki mają pod warstwą tynku zwykły drut kurzy.

Długość fali Wi-Fi wynosi około 4,8 cala przy 2,4 GHz i 2,4 cala przy 5 GHz. Otwory w rozciąganej siatce są znacznie mniejsze, więc ściana zachowuje się jak ekran i odbija sygnał zamiast tylko go osłabiać. Straty rzędu 20–30 dB i większe są normalne, a pokój z metalową siatką na wszystkich czterech ścianach i suficie staje się ekranowanym pudełkiem, którego jedynym otworem są drzwi.

Jak rozpoznać rodzaj konstrukcji:

• Test magnesem. Przesuń mocny magnes po ścianie. Na metalowej siatce będzie zahaczał w regularne pasy, a na drewnianej listwie znajdzie tylko łby gwoździ.
• Sprawdź wycięcie. Zdejmij osłonę gniazdka i spójrz na krawędź otworu: zobaczysz drewniane listwy, metalową siatkę albo czystą krawędź płyty gipsowej.
• Zapukaj. Mur daje głuchy, bolesny odgłos. Tynk na listwie brzmi pusto jak bęben między słupkami, a płyta gipsowo-kartonowa wydaje lżejszy, papierowy pusty dźwięk.

Dlaczego 5 GHz umiera przy pierwszej ścianie wewnętrznej#

Tłumienie w gęstym materiale rośnie wraz z częstotliwością. Ta sama ceglana ściana, która kosztuje około 8 dB przy 2,4 GHz, kosztuje około 14 dB przy 5 GHz i jeszcze więcej przy 6 GHz. Ten jeden fakt zmienia wszystkie zasady w domu z masywnymi ścianami:

• 5 GHz staje się pasmem do tego samego pokoju. W tym samym pokoju lub przez otwarte drzwi oczekuj 300–600 Mbps. Za jedną masywną ścianą spada do ułamka tej wartości albo znika z listy sieci.
• 2,4 GHz nie jest tu gorszym krewnym. Za dwiema murowanymi ścianami może być jedynym działającym pasmem, zwykle dającym w rzeczywistości 20–60 Mbps. To wolno, ale znacznie lepiej niż nic.
• Sterowanie pasmem działa przeciwko Tobie. Wiele routerów przenosi urządzenia na 5 GHz i je tam zatrzymuje — dokładnie odwrotnie, niż trzeba w domu, w którym 5 GHz załamuje się przy pierwszej ścianie. To jeden z nielicznych przypadków, w których warto rozdzielić nazwy sieci; kompromisy opisano w artykule wybór między 2,4, 5 i 6 GHz.
• Łącze dosyłowe wzmacniacza dziedziczy ten problem. Dwupasmowy wzmacniacz zwykle chce łączyć się z routerem przez 5 GHz. Za dwiema ceglanymi ścianami takie łącze może nie istnieć, więc urządzenie wraca do 2,4 GHz — a cała rozszerzona sieć zostaje ograniczona przez przeskok 2,4 GHz, który przenosi również ruch klienta.

Kieruj sygnał przez drzwi, nie przez ściany#

Oto rozwiązanie, które naprawdę naprawia domy z masywnymi ścianami: przestań rysować proste linie.

Radio nie potrzebuje prostej trasy. Chętnie pobiegnie korytarzem, przejdzie przez otwarte drzwi, ominie narożnik i wejdzie do pokoju, tracąc po kilka dB na każdym odbiciu i ugięciu. W domu ze ścianami szkieletowymi taki objazd nie byłby wart zachodu. W domu murowanym jest całą grą, ponieważ drzwi są niemal bezstratnym otworem w ścianie kosztującej 20 dB.

Pytanie nie brzmi więc, jak daleko jest od routera do pokoju. Brzmi: jaka jest trasa o najmniejszej stracie, którą można dojść do ważnego pokoju?