„Długie, wąskie mieszkania: jak naprawić Wi-Fi w sypialni na końcu”

Praktyczna odpowiedź na Wi-Fi w wąskim mieszkaniu zaczyna się od drogi między routerem a pomieszczeniem, w którym ma działać.

Router stoi w salonie przy ulicy. Tylna sypialnia jest 50 ft dalej, a po drodze są dwa otwarte przejścia i ani jednej murowanej ściany. Na papierze wszystko powinno działać. W praktyce w tylnej sypialni widać jedną kreskę i rozmowy wideo się urywają, podczas gdy kuchnia w połowie mieszkania działa idealnie.

Długie, wąskie mieszkania zawodzą inaczej niż kwadratowe, a przyczyną nie jest długość 50 ft. Problemem są przejścia — a konkretnie to drugie.

Wszystko rozciąga się wzdłuż jednej osi#

Długie, wąskie mieszkanie — mieszkanie-korytarz, lokal typu shotgun albo mieszkanie na całej głębokości budynku bez windy — ma zwykle od 12 do 18 ft szerokości i od 45 do 65 ft głębokości, czyli proporcje około 3:1 lub większe. Weźmy 800 sq ft w dwóch układach. Kwadrat 28 × 28 ft ma najdłuższą trasę wewnątrz około 40 ft, a każdy pokój styka się ze wspólną częścią środkową. Układ 15 × 55 ft ma najdłuższą trasę bliską 57 ft, a pokoje leżą szeregowo jak wagony.

Powstają dwa problemy naraz. Nie ma centralnego miejsca: środek planu zajmuje czyjeś łóżko, a kabel koncentryczny dochodzi do okna od strony ulicy, więc router zostaje na jednym końcu najdłuższego wymiaru budynku. Zasięg jest łańcuchem, nie kołem: tylna sypialnia leży za czterema albo pięcioma przeszkodami ustawionymi jedna za drugą.

Ogólny problem z mieszkaniem — zakłócenia, pojedynczy betonowy rdzeń i rozwiązanie korytarzowe — opisano w artykule rozmieszczanie wzmacniacza Wi-Fi w mieszkaniu. Tutaj skupiamy się na tym, co charakterystyczne dla długiego, wąskiego układu.

Dlaczego za drugim przejściem pojawia się gwałtowny spadek#

Wewnętrzne przejście nie jest przerwą w trasie sygnału. W wąskim mieszkaniu samo jest trasą sygnału.

Przy 5 GHz długość fali wynosi około 2,4 cala, więc otwór drzwiowy szeroki na 32 cale ma ponad tuzin długości fal. Energia przechodząca przez niego pozostaje dość dobrze skolimowana: jeśli staniesz na prostej linii przez otwór, stracisz niemal nic. Gdy przesuniesz się za sąsiednią ścianę, sygnał musi uginać się wokół framugi i korzystać ze słabych odbić od dalszej ściany.

Praktyczne reguły dla 5 GHz:

• Prosto przez otwarte przejście, w osi: 0–3 dB.
• Przez to samo przejście, 6–8 ft od osi: 8–15 dB.
• Drugie przejście przesunięte względem pierwszego, bez zachowanej prostej: kolejne 10–20 dB.
• Zamiast tego przez ścianę szkieletową obok przejścia: 5–8 dB na ścianę.
• Zamknięte drzwi pełne na trasie: 4–6 dB; drzwi z pustym rdzeniem: 2–4 dB.

Zasada środkowego odcinka korytarza#

Umieść wzmacniacz Wi-Fi na długiej osi, przy ostatnim gniazdku, z którego nadal prowadzi nieprzerwana prosta linia do routera, i sprawdź, czy odczyt z routera w tym miejscu wynosi około -60 do -67 dBm.

To okno jest ogólną zasadą rozmieszczania wzmacniaczy; uzasadnienie opisano w artykule okno sygnału potrzebne wzmacniaczowi za sobą. W tym układzie różnica polega na miejscu instalacji. Strata pojawia się skokowo, a nie jako powolne zanikanie, więc odpowiedzią nie jest po prostu część odległości: chodzi o pomieszczenie tuż przed załamaniem trasy — zwykle 40–55% długości korytarza.

Nie ustawiaj urządzenia za załamaniem. Po drugiej stronie jego własne połączenie z routerem musiałoby pokonać przesunięcie, które próbujesz naprawić. Wzmacniacz pokaże dwie albo trzy kreski, retransmituje graniczne łącze z pełną mocą, a telefon będzie się go trzymał od połowy mieszkania. Wzmacniacz nie ma być blisko sypialni — ma ponownie oświetlić przejście, aby ostatnie przejście stało się pierwszym. Nie cofaj go też za bardzo: obok routera jego zasięg do przodu załamie się w tym samym miejscu co zasięg routera.

Kiedy wzmacniacz nie naprawi wąskiego mieszkania#

• Dwa załamania albo układ w kształcie L z tyłu. Jeśli plan skręca dwa razy, żadne pojedyncze miejsce nie będzie widziało jednocześnie routera i odległej sypialni, a sygnał nie pokonuje tanio dwóch narożników — zobacz układy w kształcie L i pokój za narożnikiem.
• Murowany rdzeń albo pion instalacyjny w poprzek osi. Jeśli środkowa przeszkoda jest betonowa lub stanowi wyłożony płytkami szyb pełen rur, a nie ścianę szkieletową, nie ma otworu, którym można poprowadzić sygnał. Wzmacniacz po bliższej stronie tylko ogłosi silny sygnał, który nadal nie przejdzie dalej.
• Łączenie drugiego wzmacniacza, aby osiągnąć 65 ft. Każdy bezprzewodowy przeskok zmniejsza przepustowość, więc łańcuch jest najdroższym sposobem kupowania odległości — artykuł łączenie dwóch wzmacniaczy w łańcuch opisuje wąski przypadek, w którym dwa urządzenia na osobnych odnogach mają sens.
• Pełny zasięg, ale nadal wolno. Jeśli wieczorem prędkość gwałtownie spada, a odczyt sygnału prawie się nie zmienia, problemem są zakłócenia, nie zasięg — wzmacniacz tylko go pogorszy.